Historia ...

Napisać wam straszną historie .. ? To komentarze, łapki w górę i wyświetlenia !
Łaaaazaaap !
                                                                                      xxJulkaxx

all for love

                                                      Rozdział 2

                                                           '' everything for the beloved''

Sofie weszła do sali i oznajmiła Jamesowi

- Kochanie dzwoniła ciocia Sara prosiła, abym przyszła do niej. Podobno ma ważną sprawę

- Czyli musisz jechać?

- Niestety, ale jeszcze dzisiaj się zobaczymy

- Już czekam kochanie. Pa

- Pa

Sofie wiedziała, że spotkanie z ciocią Sarą jest tylko przykrywką do spotkania z tajemniczymi mężczyznami, ale nie mogła tak wprost powiedzieć tego Jamesowi.

Była godzina 13:53 więc do godziny 17:30 były aż trzy godziny i trzydzieści siedem minut, lecz dziewczyna chciała być wcześniej w domu by to wszystko przemyśleć. Sama nie wiedziała czy  w ogóle pójdzie na spotkanie, lecz zrozumiała, że zrobi wszystko dla ukochanego. Wzięła mały prysznic, pośpiesznie się przebrała w czarne getry, czarny T-shirt i białą koszule. Wyszła wcześnie a dokładnie o godzinie 15:01, lecz nie poszła do parku tylko podążyła na miasto. Kupiła jedynie skarbonkę. Wróciła ona do domu i postawiła przedmiot w centrum kuchni. Wyrwała kartkę ze swojego dzienniczka i napisała na niej '' Dla Jamesa'' i przykleiła ją na skarbonkę. Włożyła do niej wszystkie swoje oszczędności po czym spojrzała na zegar. Była godzina 17:15, ponieważ dojazd do parku zajmuje 10 minut. Sofie wsiadła do auta i odjechała. Kiedy dotarła do parku przez dobre 5 minut błądziła, lecz tuż potem spotkała dwóch mężczyzn. Byli to ci sami co ze szpitala

- Hej mała!- powitali ją

- Nie jestem mała. Sofie jestem.

- Ok ma.. znaczy Sofie. Ja jestem John a to Peter.

- Więc Peterze, Johnie jaką macie do mnie sprawę?

- Chcemy ci pomóc

- W jaki sposób?

- Pomożesz nam w napadach- wyszeptał cicho John

- Ale dlaczego ja?

- Podobno masz problemy finansowe. Nie masz pieniędzy na leczenie chłopaka.

- Zresztą jak wy mnie znaleźliście?

- Zawsze chodzimy do szpitala i szukamy takich ludzi.

- Ale pielęgniarka mówiła że macie zakaz wstępu.

- Tak, ale to tylko od wczoraj. Zresztą nie będziemy się z tobą bawić albo nam pomagasz i masz pieniądze albo nie.

- Dajcie mi numer. Zastanowię się i zadzwonię.

- Tylko nie dawaj go nikomu.

Peter dał Sofie świstek papieru na którym miał być zapisany do nich numer telefonu. Dziewczyna wyszła z parku i odjechała. Już prawie skręcała do domu gdy przypomniała sobie o obietnicy złożonej Jamesowi, lecz była ona tak zmęczona, ze napisała SMS-a : '' Przepraszam kochanie, ale boli mnie głowa . Przyjadę jutro. Buziaki.'' Sofie nie mogła znaleźć sobie miejsca. Ciągle myślała o rozmowie z Peterem i Johnem. Nagle chwyciła telefon i wybrała numer napisany na kartce.

- Hallo, tu Sofie przemyślałam sprawę. Zgadzam się. Kiedy pierwszy napad? Jutro o 20:10 niestety nie mogę nie mam sprzętu. Wy macie to dobrze. Czyli jutro? Umowa stoi.

Sofie rozłączyła się. Przez cały wieczór płakała. W ta noc nie mogła zasnąć.                                          -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------  Mam nadzieję że się podoba. Ciekawi co się stanie z Sofie? Jak tak czytajcie następne rozdziały. Boję się tylko tego że gdy przyjdzie czas szkoły nie będę miała czasu na posty,ale nadchodzi nowy rok więc nie trzeba się zamartwiać. A ja z całego serca życzę wam udanego sylwka

                                                                       xxNataliaxx

                                                                

Hej

Hej. Jestem Julka prowadzę również blog "Julken *-*" tam mam moje historie ... Ale cóż jeśli chcecie historie nie prawdziwą ale straszną to piszcie komentarze i zachęcajcie znajomych ...
Łaaaazaaap !

                                                   xxJulkaxx

all for love

                                                  ROZDZIAŁ 1 

                                                              '' I gotta be strong''

Gdy Sofie się obudziła zrozumiała, że jest sama. Jej siostra Lisa wyjechała do Ameryki, od rodziców wyprowadziła się 3 lata temu( miała wtedy 17 lat), a jej chłopak wczoraj trafił do szpitala. Diagnoza była szokująca: Rak.

- Muszę do niego jechać- tłumaczyła sobie. On nie ma nikogo. Jego rodzice rok temu zginęli w wypadku, a on sam był jedynakiem. Ma on tylko mnie i ciocie Christine ale ona i tak się nim nie interesowała.

Sofie usiadła, lecz nagle wstała i pobiegła w stronę szafy. Ubrała ona obcisłe jeansy, neonowy T- shirt i koszule w kratkę. W pośpiechu złapała kurtkę i pobiegła w stronę auta, lecz szybko się wrócił, gdyż zapomniała kluczy.Jechała ona zamyślona, a mało by brakowało a i ona znalazła by się w szpitalu, lecz z innego powodu niż rak.Gdy tylko dojechała na miejsce wyskoczyła z auta jak oparzona i pognała w stronę szpitala. Mijając recepcie zorientowała się, że nie wie gdzie leży jej ukochany.

- Przepraszam- zaczepiła pielęgniarkę przechodzącą obok. Czy wie pani gdzie leży James Glowe?

- A kim pani jest?

- Jestem Sofie Jonson- dziewczyna Jamesa

- Pacjent leży pod 9- rzuciła oschło

- Dziękuje- odpowiedziała

Nie myśląc o niczym pobiegła ku sali numer 9. Widziała po drodze chore dzieci i była bliska płaczu. Powtarzała sobie '' Musze być silna''. Nagle stanęła przy drzwiach numer 9.Bez namysłu krzyknęła '' Cześć kochanie'', lecz nie było tam Jamesa było tylko troje staruszków i doktor.

- Proszę nie krzyczeć tu są chorzy- oznajmił lekarz

- Przepraszam, myślałam, że  leży tu mój ukochany

- Jak nazywa się pani mąż?

- Jeszcze nie mąż, ale może kiedyś. Chłopak, to mój chłopak, a nazywa się James Glowe

- Tak był taki pacjent. Jest w sali numer 12

- Dziękuje

Doktor mówił do niej coś jeszcze ale ona nie usłyszała tego, ponieważ biegła do sali tak szybko, że gdy tylko przechodziła jakaś pielęgniarka to ją upominała. W końcu stanęła w drzwiach sali i zobaczyła ponurą minę Jamesa.

- Co się stało kochanie?- zapytała czule

- Jak to co się stało?! Mam raka! To się stało!- krzyknął chłopak

- Ale kochanie...

- Tak wiem. Ponosi mnie, ale wyobraź sobie co ja teraz przechodzę

- Rozumiem cię, ale nie bój się niedługo wyzdrowiejesz 

- Nie. Niestety nie ma na to lekarstwa

W sali zapadła cisza 

- A jak leczenie?- przerwała ciszę Sofie

- Bez zmian. Mówią, że na dalsze walkę z rakiem potrzeba pieniędzy

Sofie odwróciła się i zobaczyła dwóch mężczyzn, którzy podsłuchują ich rozmowę. Byli oni umięśnieni. Nagle z transu wyrwał ją głos Jamesa 

- Wszystko dobrze?

- Tak. Tak. Zachciało mi się pic pójdę do sklepiku. Przynieść ci coś?

-Nie. Mam wszystko.

Kiedy tylko dziewczyna wyszła z sali odezwała się do mężczyzn.

- Nie macie swego życia i swoich spraw by podsłuchiwać....

- Zluzuj mała. My tu jesteśmy po to aby wam pomóc.

- W jaki sposób?

- Finansowy. Tylko musisz nam pomóc w czymś

- W czym?

Przerwała im rozmowę pielęgniarka

- Co państwo robią na terenie szpitala? Mieli państwo zakaz.

- Dobrze. Już wychodzimy.

Wychodząc rzucili tylko tajemnicze hasło '' Dziś, 17:30, park przy szpitalu''

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Mam nadzieję, że podobał wam się ten rozdział. Mam w zeszycie napisany już 2. Teraz przełożę go na komputer i będzie gotowy do czytania....

                                                                           xxNataliaxx

Zaczynamy blogować

HEJ

Mam na imię Natalia stworzyłam ten blog po to abyście mogli czytać opowiadania które ja wraz z moimi koleżankami Kingą Gosią oraz Julią będziemy tworzyć. Pomysł na bloga narodził się gdy chciałam przeczytać jakieś opowiadanie i za bardzo nie znalazłam strony na której mogła bym przeczytać coś fajnego więc postanowiłam że zrobię swojego własnego bloga.Mam nadzieje że wam się spodoba więc zaczynamy blogować. 

                                                                                 xxNataliaxx